|
L'Ommo
L'ommo se dice in genere ch'è muorto
quanno friddo sta' stiso int' 'o tavuto...
I' diche nvece ca già more 'o munno
quann'ora p' ora, minute pe' minute,
iesce silente, do' core da' famiglia...
e comm' 'a 'n'ombra se ne va pa' casa,
speranne - nun dich' ato - 'na guardata!
E muorto è overamente ancora,
quanno se squaglie, senza fa' ammuina,
da' mente e do' penziero 'e chi l'è amico...
e 'nvan' aspetta juorno doppo juorno
- nun diche niente - 'na telefonata!
|